Walay usa nga maghulat hangtud nga tawagon sa usa ka halayo nga kaumahan sa dili pa magsugod sa pagtabang sa uban. Bisan asa ka, makasugod ka dayon. Ang mga kahigayonan anaa ra haduol sa tanan. Buhata ang bulohaton diin ikaw adunay tulubagon — ang buluhaton nga kinahanglang buhaton sa imong panimalay ug sa imong mga silingan. Ayaw paghulat nga awhagon ka sa uban nga molihok. Diha sa kahadlok sa Dios, padayon sa unahan sa walay paglangan, hinumdomi ang imong indibiduwal nga responsibilidad ngadto Kaniya nga naghatag sa Iyang kinabuhi alang kanimo. Lihok sama sa imong nadungog nga si Cristo nagtawag kanimo nga personal nga buhaton ang imong labing maayo sa Iyang pag-alagad. Ayaw tan-awa kung kinsa pa ang andam. Kon ikaw sa tinuod matinugyanon, ang Dios buot, pinaagi sa imong kahimanan, magdala ngadto sa kamatuoran sa uban nga iyang magamit ingon nga mga agianan sa pagpahat sa kahayag ngadto sa daghan nga nagapangapkap sa kangitngit.

Ang tanan makahimo sa usa kabutang. Sa paningkamot nga mangatarungan sa ilang kaugalingon, ang uban moingon, “Ang akong mga katungdanan sa panimalay, akong mga anak, mokuha sa akong panahon ug ang akong kinitaan.” Mga ginikanan, ang inyong mga anak kinahanglang mao ang inyong katabang, nga makadugang sa inyong gahum ug abilidad sa pagtrabaho alang sa Agalon. Ang mga kabataan mao ang gagmay nga mga membro sa pamilya sa Ginoo. Kinahanglang matultolan sila sa pagtugyan sa ilang kaugalingon ngadto sa Dios, kang kinsa sila Iyaha pinaagi sa paglalang ug pinaagi sa katubsanan. Kinahanglang tudloan sila nga ang tanan nilang gahum sa lawas, hunahuna, ug kalag iya. Kinahanglang bansayon ​?​?sila sa pagtabang sa lainlaing matang sa dili hinakog nga pag-alagad. Ayaw itugot nga ang inyong mga anak mahimong babag. Uban kaninyo ang mga bata kinahanglang moambit sa spirituhanon ingon man sa pisikal nga mga palas-anon. Pinaagi sa pagtabang sa uban ilang madugangan ang ilang kaugalingong kalipay ug kapuslanan.2

Maoy katuyoan sa Dios nga ang Iyang katawhan mahimong usa ka nabalaan, naputli, balaan nga katawhan, nagpahibalo sa kahayag ngadto sa tanan nga naglibut kanila. Kini mao ang Iyang katuyoan nga, pinaagi sa pagpakita sa kamatuoran sa ilang mga kinabuhi, sila mahimong usa ka pagdayeg dinhi sa yuta. Ang grasya ni Cristo paigo na aron kini mahitabo. Apan himoa nga ang mga tawo sa Dios mahinumdom nga samtang sila motuo ug magbuhat sa mga baruganan sa ebanghelyo nga Siya makahimo kanila nga usa ka pagdayeg dinhi sa yuta. Sa diha lamang nga ilang gamiton ang ilang hinatag sa Dios nga mga katakus diha sa Iyang pag-alagad nga sila makatagamtam sa kahingpitan ug gahum sa saad diin ang iglesia gitawag sa pagbarug. Kon kadtong nag-angkon nga nagtoo kang Cristo ingon nga ilang Manluluwas makaabot lamang sa ubos nga sukdanan sa kalibutanong sukod, ang iglesya mapakyas sa pagdala sa madagayaong ani nga gipaabot sa Dios. “Nakaplagan nga kulang” maoy nasulat sa iyang talaan. . . .

Ang mga tinon-an dili na maghulat sa mga tawo nga moduol kanila. Kinahanglan sila ang moadto sa mga tawo, mangita sa mga makasasala sama sa usa ka magbalantay nga nangita sa nawala nga carnero. Si Cristo nag-abli sa kalibutan ingon nga ilang luna sa pagtrabaho. Sila kinahanglan nga moadto “sa tibuok kalibutan, ug mosangyaw sa ebanghelyo ngadto sa matag linalang.” Marcos 16:15. Mahitungod sa Manluluwas ang ilang iwali, ang Iyang kinabuhi sa dili hinakog nga pag-alagad, sa Iyang kamatayon sa kaulaw, sa Iyang walay katugbang, walay pagkausab nga gugma. Ang iyang ngalan mao ang ilang bantayanang pulong, ang ilang bugkos sa panaghiusa. Diha sa Iyang ngalan ilang buntogon ang mga salipdanan sa sala. Ang pagtuo sa Iyang ngalan mao ang pagtimaan kanila ingon nga mga Cristohanon.

Sa paghatag sa mga tinon-an ug dugang nga mga instruksiyon, si Cristo miingon: “Kamo makadawat ug gahum, sa human nga ang Espiritu Santo mokunsad kaninyo: ug kamo mahimong mga saksi Kanako sa Jerusalem, ug sa tibuok Judea, ug sa Samaria, ug hangtud sa kinatumyan sa yuta.” “Apan pabilin kamo sa ciudad sa Jerusalem, hangtud nga masul-uban kamo sa gahum gikan sa kahitas-an.” Buhat 1:8; Lukas 24:49.

Sa pagtuman sa pulong sa ilang Agalon ang mga tinon-an nagtigum sa Jerusalem sa paghulat sa katumanan sa saad sa Dios. Dinhi sila migugol ug napulo ka adlaw, mga adlaw sa lawom nga pagsusi sa kasingkasing. Ilang gisalikway ang tanang kalainan ug nagkasuod diha sa Cristohanong panag-uban.

Sa katapusan sa napulo ka adlaw gituman sa Ginoo ang Iyang saad pinaagi sa usa ka talagsaon nga pagbubo sa Iyang Espiritu. “Sa kalit miabut ang usa ka lanog gikan sa langit ingon sa huros sa makusog nga hangin, ug kini mipuno sa tibuok balay diin sila nagalingkod, ug dihay nagpakita kanila nga mga dila nga daw kalayo, ug kini mitungtong sa matag usa kanila. Ug silang tanan napuno sa Espiritu Santo, ug misugod sa pagsulti sa lain nga mga pinulongan, sumala sa gihatag sa Espiritu kanila nga isulti.” “Ug sa maong adlaw gidugang ngadto kanila ang mga tulo ka libo ka mga kalag.” Buhat 2:2–4, 41.

“Ug sila nanglakaw, ug nagwali sa tanang dapit, ang Ginoo nagbuhat uban kanila, ug nagpamatuod sa pulong pinaagi sa mga ilhanan nga nagsunod.” Marcos 16:20. Bisan pa sa mabangis nga pagsupak nga nasugatan sa mga tinon-an, sa hamubo nga panahon ang ebanghelyo sa gingharian gipalanog ngadto sa tanang gipuy-an nga mga bahin sa yuta.

Ang sugo nga gihatag ngadto sa mga tinon-an gihatag usab kanato. Karon, sama kaniadto, ang usa ka gilansang ug nabanhaw nga Manluluwas pagabayawon atubangan niadtong kinsa walay Dios ug walay paglaum sa kalibutan. Ang Ginoo nagtawag ug mga pastor, mga magtutudlo, ug mga magwawali. Gikan sa pultahan ngadto sa pultahan ang Iyang mga alagad kinahanglan nga magmantala sa mensahe sa kaluwasan. Ngadto sa matag nasud, kaliwatan, pinulongan, ug katawhan ang balita sa pagpasaylo pinaagi ni Cristo pagadalhon.

Dili sa paus, walay kinabuhi nga paglitok nga ang mensahe igahatag, kondili uban sa tin-aw, desidido, makapukaw nga mga pulong. Gatusan ang naghulat sa pasidaan nga makaikyas alang sa ilang kinabuhi. Ang kalibutan nagkinahanglan nga makita diha sa mga Cristohanon ang usa ka ebidensiya sa gahum sa Pagka-Cristohanon. Dili lamang sa pipila ka mga dapit, kondili sa tibuok kalibutan, gikinahanglan ang mga mensahero sa kalooy gikinahanglan. Gikan sa matag nasud madungog ang singgit: “Umari ka, . . . ug tabangi kami. Ang datu ug kabus, taas ug ubos, nagtawag alang sa kahayag. Mga lalaki ug mga babaye gigutom sa kamatuoran ingon nga kini anaa kang Jesus. Sa diha nga sila makadungog sa ebanghelyo nga gisangyaw uban sa gahum gikan sa kahitas-an, sila makahibalo nga ang bangkete giandam na alang kanila, ug sila motubag sa tawag: “Umari ka; kay ang tanang mga butang andam na.” Lucas 14:17.

Ang mga pulong “Panglakaw kamo sa tibuok kalibutan, ug iwali ang ebanghelyo ngadto sa tanang binuhat” (Marcos 16:15) gisulti ngadto sa matag usa sa mga sumusunod ni Cristo. Ang tanan nga mitugyan ngadto sa kinabuhi ni Cristo gitudlo sa pagbuhat alang sa kaluwasan sa ilang isigkatawo. Ang sama nga pangandoy sa kalag nga Iyang gibati alang sa pagluwas sa nawala mao ang madayag diha kanila. Dili ang tanan mabutang sa parehas nga lugar, apan alang sa tanan adunay lugar ug bulohaton. Ang tanan nga nahatagan sa mga panalangin sa Dios motubag pinaagi sa aktuwal nga pag-alagad; ang matag gasa gamiton alang sa pag-uswag sa Iyang gingharian.

Si Cristo naghimo sa bug-os nga tagana alang sa pagpahigayon sa buhat nga gipiyal ngadto sa mga tinon-an, ug mikuha sa Iyang kaugalingon sa kapangakohan sa kalampusan niini. Hangtud nga ilang gituman ang Iyang pulong, ug nagbuhat uban Kaniya, dili sila mapakyas. Lakaw ngadto sa tanang kanasuran, Iyang gisugo sila. Lakaw ngadto sa kinalay-ang bahin sa mapuy-an nga kalibutan, apan hibaloi nga ang Akong presensya anaa didto. Pagbuhat sa pagtuo ug pagsalig, kay dili moabot ang panahon nga Ako mosalikway kanimo.

“Sa ato usab gihatag ang saad sa presensya ni Cristo. Ang paglabay sa panahon wala mohimo sa kausaban sa Iyang panamilit nga saad. Siya kauban nato karon sama sa Iyang pag-uban sa mga tinon-an, ug Siya mag-uban kanato “bisan hangtud sa katapusan.”

“Lakaw kamo sa pagsangyaw sa ebanghelyo ngadto sa tanang kanasuran,” ang Manluluwas nag-ingon kanato, “aron sila mahimo nga mga anak sa Dios. Ako uban kaninyo niini nga buhat, pagtudlo, paggiya, paghumpay, pagpalig-on kaninyo, paghatag kaninyo ug kalampusan sa inyong buhat sa pagdumili sa kaugalingon ug pagsakripisyo. Akong palihokon ang mga kasingkasing, sa pagdani kanila sa sala, ug pabalikon sila gikan sa kangitngit ngadto sa kahayag, gikan sa pagkadili-masinugtanon ngadto sa pagkamatarung. Sa akong kahayag sila makakita sa kahayag. Ikaw makasugat ug pagsupak sa mga ahensya ni Satanas, apan ibutang ang imong pagsalig Kanako. Ako dili mopakyas kanimo.”

Wala ba kamo maghunahuna nga si Cristo naghatag bili niadtong hingpit nga nagkinabuhi alang Kaniya? Wala ba kamo maghunahuna nga Siya mibisita niadtong kinsa, sama sa hinigugma nga si Juan, alang Kaniya sa lisud ug masulayon nga mga dapit? Siya nakakaplag sa Iyang mga matinumanon, ug nakig-uban kanila, nagdasig ug nagpalig-on kanila. Ug ang mga manulonda sa Dios, nga labaw sa kusog, gipadala sa Dios aron sa pag-alagad sa Iyang tawhanon nga mga magbubuhat nga nagasulti sa kamatuoran niadtong wala mahibalo niini.

Ngadto sa ministro sa maayong balita gihatag sa Dios ang buhat sa paggiya ngadto kang Cristo niadtong nanghisalaag gikan sa sigpit nga dalan. Siya kinahanglan nga magmaalamon ug matinguhaon sa iyang mga paningkamot. Sa katapusan sa matag tuig siya kinahanglan nga makahimo sa pagtan-aw pagbalik ug makakita sa mga kalag nga naluwas ingon nga resulta sa iyang mga paghago. Ang uban iyang luwason uban ang kahadlok, “pagakuhaon sila gikan sa kalayo; nga nagadumot bisan sa bisti nga nabulingan sa unod,” “nagkupot sa matinumanon nga pulong ingon sa gitudlo kaniya.” Judas 23; Tito 1:9. Ang sugo ni Pablo ngadto kang Timoteo moabut ngadto sa mga ministro karon: “Busa ako magasugo kanimo sa atubangan sa Dios, ug sa Ginoong Jesu Cristo; . . .Iwali ang pulong; sa panahon, ug sa dili sa panahon; magbadlong, magsaway, magtambag uban ang bug-os nga pagkamainantuson ug pagtulon-an.” 2 Timoteo 4:1, 2.

Apan dili lamang kanila nga nagwali sa pulong nga gibutang sa Dios ang responsibilidad sa pagpangita sa pagluwas sa mga makasasala. Siya naghatag niini nga buluhaton sa tanan. Ang atong mga kasingkasing kinahanglang mapuno sa gugma ni Cristo nga ang atong mga pulong sa pagpasalamat makapainit sa ubang mga kasingkasing. Kini ang serbisyo nga mahimo sa tanan, ug gidawat kini sa Ginoo ingon nga gitanyag sa Iyang kaugalingon. Siya naghimo niini nga epektibo, nga naghatag ngadto sa matinguhaon nga magbubuhat sa grasya nga nagpasig-uli sa tawo ngadto sa Dios.

Hinaut nga ang Ginoo motabang sa Iyang katawhan nga makaamgo nga adunay matinguhaon nga buhat nga pagabuhaton. Hinaut nga Siya motabang kanila sa paghinumdom nga diha sa panimalay, sa simbahan, ug sa kalibutan sila magbuhat sa mga buhat ni Cristo. Sila wala pasagdi nga mag-inusara sa pagbuhat. Ang mga manulonda mao ang ilang mga katabang. Ug si Cristo mao ang ilang magtatabang. Dayon himoa sila nga maghago nga matinud-anon ug walay kakapoy. Sa tukma nga panahon sila magaani kon sila dili maluya.3

Sa daghang mga lugar ang mga misyonaryo nga nagsuporta sa kaugalingon mahimong malampuson nga mga magbubuhat. Maingon nga usa ka nagsuporta sa kaugalingon nga misyonaryo nga si apostol Pablo naghago sa pagpakaylap sa kahibalo ni Cristo sa tibuok kalibutan. Samtang adlaw-adlaw nagtudlo sa ebanghelyo diha sa dagkung mga ciudad sa Asia ug sa Uropa, siya nagtrabaho sa patigayon sa usa ka artesano aron sa pagpadayon sa iyang kaugalingon ug sa iyang mga kauban. Ang iyang panamilit nga mga pulong ngadto sa mga anciano sa Efeso, nga nagpakita sa iyang paagi sa pagtrabaho, adunay bililhon nga mga leksyon alang sa matag magbubuhat sa ebanghelyo:

“Kamo nahibalo,” siya miingon, “sa unsang paagiha ako nag-uban kaninyo sa tanang panahon: . . . ug ngano nga wala ako magtago ug bisan unsa nga mapuslanon kaninyo, kondili nagpakita kaninyo, ug nagtudlo kaninyo sa dayag, ug sa balay ngadto sa balay. . . . Wala akoy gikaibogan nga salapi, o bulawan, o bisti ni bisan kinsa. Oo, kamo sa inyong kaugalingon nahibalo, nga kini nga mga kamot nag-alagad sa akong mga kinahanglanon, ug kanila nga uban kanako. Akong gipakita kaninyo ang tanang mga butang, nga sa ingon nga paghago kinahanglan kamo sa pagtabang sa mga mahuyang, ug sa paghinumdom sa mga pulong sa Ginoong Jesus, sa unsa nga paagi Siya miingon, Labi pang bulahan ang paghatag kay sa pagdawat.” Buhat 20:18–35.

Daghan karon, kon nagiyahan sa samang espiritu sa pagsakripisyo sa kaugalingon, makahimo ug maayong buluhaton sa samang paagi. Tugoti ang duha o daghan pa nga magsugod nga magkauban sa buluhatong pagpangwali. Tugoti sila sa pagbisita sa mga tawo, mag-ampo, mag-awit, magtudlo, magpasabut sa mga Kasulatan, ug mag-alagad sa mga masakiton. Ang uban makabuhi sa ilang kaugalingon isip mga canvasser; ang uban, sama sa apostol, makatrabaho sa usa ka buhat sa kamot o sa ubang mga linya sa paningkamot. Samtang sila magpadayon sa ilang buluhaton, makaamgo sa ilang pagkawalay mahimo, apan mapaubsanong nagsalig sa Dios, sila makaangkon ug usa ka bulahan nga kasinatian. Ang Ginoong Jesus mag-una kanila, ug taliwala sa mga adunahan ug mga kabus sila makakaplag ug pabor ug tabang.

Kadtong nabansay alang sa medikal nga misyonaryo nga buhat sa langyaw nga mga nasud kinahanglan nga dasigon sa pag-adto sa walay paglangan diin sila nagpaabut sa pagtrabaho, ug magsugod sa pagtrabaho taliwala sa mga tawo, sa pagkat-on sa pinulongan samtang sila nagtrabaho. Sa dili madugay makahimo na sila sa pagtudlo sa yano nga mga kamatuoran sa pulong sa Dios.

Sa tibuok kalibutan, gikinahanglan ang mga mensahero sa kalooy. Adunay tawag alang sa Cristohanong mga pamilya sa pag-adto sa mga komunidad nga anaa sa kangitngit ug kasaypanan, sa pag-adto sa langyaw nga mga kaumahan, sa pagsinati sa mga panginahanglan sa ilang isigkatawo, ug sa pagbuhat alang sa kawsa sa Agalon. Kong ang mao nga mga pamilya mopuyo sa mangitngit nga mga dapit sa yuta, mga dapit diin ang mga tawo gitabonan sa spirituhanong kangitngit, ug modan-ag ang kahayag sa kinabuhi ni Cristo pinaagi kanila, pagkamaayo nga buhat ang matuman.

Kini nga buluhaton nagkinahanglan ug pagsakripisyo sa kaugalingon. Samtang daghan ang naghulat nga matangtang ang tanang babag, ang buhat nga mahimo unta nilang buhaton gipasagdan nga wala mabuhat, ug ang mga panon sa katawhan nangamatay nga walay paglaum ug walay Dios. Ang uban alang sa kaayohan sa komersyo, o sa pag-angkon sa siyentipikanhong kahibalo, manimpalad ngadto sa dili mahimutang nga mga rehiyon ug malipayong molahutay sa sakripisyo ug kalisdanan; apan unsa kadiyutay alang sa ilang isigkatawo ang andam sa pagbalhin sa ilang mga pamilya ngadto sa mga rehiyon nga nagkinahanglan sa ebanghelyo.

Aron maabot ang mga tawo, bisan asa sila, ug bisan unsa ang ilang posisyon o kahimtang, ug sa pagtabang kanila sa tanang paagi nga possible — kini maoy tinuod nga pagpangalagad. Pinaagi sa ingon nga paningkamot mahimo nimong makuha ang mga kasingkasing ug maablihan ang usa ka pultahan sa agianan sa mga kalag nga nawala.

Sa tanan nimong buluhaton hinumdumi nga ikaw nabugkos uban ni Cristo, usa ka bahin sa dakong plano sa katubsanan. Ang gugma ni Cristo, sa usa ka makapaayo, usa ka sulog nga nagahatag ug kinabuhi, modagayday sa imong kinabuhi. Samtang ikaw nagtinguha sa pagdani sa uban diha sa sirkulo sa Iyang gugma, himoa nga ang kaputli sa inyong pinulongan, ang pagkadili hakog sa inyong pag-alagad, ang kalipay sa inyong pamatasan, magsaksi sa gahum sa Iyang grasya. Hatagi ang kalibutan sa hilabihan ka putli ug matarung nga representasyon Kaniya, nga ang mga tawo makakita Kaniya sa Iyang katahum.

Wala kaayoy kapuslanan ang pagsulay sa pagbag-o sa uban pinaagi sa pag-atake sa kung unsa ang gihunahuna nato nga sayop nga mga batasan. Ang maong paningkamot kasagarang moresulta sa mas daghang kadaut kay sa kaayohan. Sa Iyang pakighinabi sa babayeng Samarianhon, imbis nga pakamenoson ang atabay ni Jacob, si Cristo mipresentar ug mas maayo. “Kon nahibal-an mo pa ang gasa sa Dios,” Siya miingon, “ug kinsa kini nga nagaingon kanimo, Paimna ako; mangayo ka unta Kaniya, ug Siya mohatag kanimo ug buhi nga tubig.” Juan 4:10. Iyang giliso ang panag-istoryahanay ngadto sa bahandi nga kinahanglan Niyang ihatag, nagtanyag sa babaye ug butang nga mas maayo pa kay sa iyang gipanag-iya, gani buhi nga tubig, ang kalipay ug paglaum sa ebanghelyo.

Kini maoy usa ka ilustrasyon sa paagi sa atong pagtrabaho. Kita kinahanglan gayud nga motanyag sa mga tawo ug usa ka butang nga mas maayo pa kay sa ilang gipanag-iya, gani ang kalinaw ni Cristo, nga labaw sa tanang pagsabut. Kinahanglang sultihan nato sila sa balaan nga balaod sa Dios, ang hulad sa Iyang kinaiya, ug usa ka pagpahayag sa Iyang gusto nga sila mamahimo. Ipakita kanila kung unsa ka labaw sa lumalabay nga kalipay ug kalipayan sa kalibutan ang dili madunot nga himaya sa langit. Sultihi sila sa kagawasan ug kapahulayan nga makaplagan diha sa Manluluwas. “Bisan kinsa nga moinom sa tubig nga Akong igahatag kaniya dili na gayud uhawon,” Siya mipahayag. Bersikulo 14.

Ipataas si Jesus, nga nagasinggit, “Tan-awa, ang Cordero sa Dios, nga nagakuha sa sala sa kalibutan!” Juan 1:29, A.R.V. Siya lamang ang makatagbaw sa pangandoy sa kasingkasing ug makahatag ug kalinaw sa kalag.

Sa tanang tawo sa kalibutan, ang mga repormador kinahanglang mao ang labing dili hakog, ang labing buotan, ang labing matinahuron. Sa ilang kinabuhi kinahanglan nga makita ang tinuod nga kaayo sa dili hinakog nga mga buhat. Ang mga magbubuhat nga nagpadayag sa kakulang sa pagkamatinahuron, nga nagpakita sa pagkawalay pailub sa pagkawalay alamag o pagkadili-matinahuron sa uban, nga nagdalidali sa pagsulti o paglihok nga walay paghunahuna, mahimong magsira sa pultahan sa mga kasingkasing aron dili niya maabot sila.

Ingon nga ang tun-og ug ang mga taligsik nga ulan mahulog sa ibabaw sa nalaya nga mga tanum, sa ingon pasagdi nga ang mga pulong mahulog sa hinay sa pagpangita sa mga tawo gikan sa kasaypanan. Ang plano sa Dios mao ang pagkab-ot una sa kasingkasing. Kita kinahanglan nga mosulti sa kamatuoran diha sa gugma, mosalig diha Kaniya sa paghatag niini ug gahum alang sa pagbag-o sa kinabuhi. Ang Balaang Espiritu mogamit sa kalag sa pulong nga gisulti sa gugma.

Sa nabatasan kita nakasentro sa kaugalingon ug matinumanon sa gusto. Apan kon kita makakat-on sa mga leksyon nga gitinguha ni Cristo nga itudlo kanato, kita mahimong umalambit sa Iyang kinaiya; sukad karon kita nagpuyo sa Iyang kinabuhi. Ang kahibulongan nga panig-ingnan ni Cristo, ang dili hitupngan nga kalumo diin Siya misulod ngadto sa mga pagbati sa uban, nga naghilak uban kanila nga nagbakho, nagmaya uban niadtong nagmaya, kinahanglan nga adunay usa ka halalum nga inpluwensya diha sa kinaiya sa tanan nga mosunod Kaniya sa pagkamatinud-anon. Pinaagi sa mabination nga mga pulong ug mga buhat sila mosulay sa paghimo sa dalan nga sayon ​?​?alang sa gikapoy nga mga tiil.4