Pag-Adto Sa Tibuok Kalibutan
‘Kon makahikap lang ako sa Iyang bisti, mamaayo ako.’ Mateo 9:21. Usa ka kabus nga babaye ang misulti niining mga pulonga — usa ka babaye nga sulod sa dose ka tuig nag-antus sa usa ka sakit nga naghimo sa iyang kinabuhi nga usa ka palas-anon. Siya migasto sa tanan niyang kinitaan sa mga mananambal ug mga tambal, apan gipahayag nga walay kaayohan. Apan sa pagkadungog niya kabahin sa Dakong Mananambal, nabuhi pag-usab ang iyang paglaum. Naghunahuna siya, ‘Kon makaduol lang unta ako aron makigsulti Kaniya, mamaayo unta ako.’
“Si Cristo nagpadulong sa balay ni Jairo, ang Judeo nga rabbi kinsa nangamuyo Kaniya sa pag-anhi ug ayohon ang iyang anak nga babaye. Ang masulub-on nga pangamuyo, ‘Ang akong gamay nga anak nga babaye nag-ungaw sa kamatayon: Ako nagahangyo Kanimo, umari ka ug ipandong ang imong mga kamot kaniya, aron siya mamaayo’ (Marcos 5:23). natandog ang malumo, mabinationg kasingkasing ni Cristo, ug dihadiha milakaw Siya uban sa magmamando ngadto sa iyang puloy-anan.
“Sila miabante apan sa hinayhinay; kay ang panon sa katawhan midutdot kang Cristo sa tanang kiliran. Sa paghimo sa Iyang agianan latas sa panon sa katawhan, ang Manluluwas miduol sa dapit diin ang sinakit nga babaye nagtindog. Sa makadaghan misulay siya sa pagpaduol Kaniya. Karon ang iyang kahigayonan miabut na. Wala na siya makakita ug paagi sa pagpakigsulti ngadto Kaniya. Siya wala magtinguha sa pagbabag sa Iyang hinay nga pag-abante. Apan siya nakadungog nga ang pagkaayo gikan sa paghikap sa Iyang mga bisti; ug, nahadlok nga mawad-an siya ug usa ka higayon alang sa kahupayan, siya mipadayon sa unahan, nag-ingon sa iyang kaugalingon, ‘Kon makahikap lang ako sa Iyang sapot, mamaayo ako.’
“Si Cristo nahibalo sa matag handom sa iyang hunahuna, ug nagpaingon Siya sa iyang gibarugan. Siya nakaamgo sa iyang dakong panginahanglan, ug Siya mitabang kaniya sa pagpakita ug hugot nga pagtuo.
“Samtang Siya miagi, siya mikab-ot sa unahan ug milampos sa paghikap sa sidsid sa Iyang sapot. Nianang higayona siya nahibalo nga siya naayo na. Niana nga usa ka paghikap mikonsentrar ang pagtuo sa iyang kinabuhi, ug dihadiha dayon ang iyang sakit ug kahuyang nawala. Dihadiha iyang gibati ang kahinam sama sa usa ka kuryente nga miagi sa matag lanot sa iyang pagkatawo. Miabot kaniya ang pagbati sa hingpit nga panglawas. ‘Nabati niya sa iyang lawas nga naayo siya niana nga hampak.’ Bersikulo 29.
“Ang mapasalamaton nga babaye nagtinguha sa pagpahayag sa iyang pasalamat ngadto sa Makagagahum nga Mananambal, kinsa nakahimo ug labaw pa alang kaniya sa usa ka paghikap kay sa gibuhat sa mga mananambal sulod sa napulog duha ka taas nga mga tuig; apan siya wala mangahas. Uban sa mapasalamaton nga kasingkasing siya misulay sa pagpahilayo gikan sa panon. Sa kalit lang mihunong si Jesus, ug milingi-lingi Siya nangutana, ‘Kinsa ang mihikap Kanako?’
“Sa nagtan-aw Kaniya sa katingala, si Pedro mitubag, ‘Magtutudlo, ang panon sa katawhan nagponsisok Kanimo ug nagapiit Kanimo, ug ikaw nagaingon, Kinsa ang mihikap Kanako?’ Lucas 8:45.
“‘Adunay mihikap Kanako,’ miingon si Jesus; ‘kay akong nasabtan nga ang hiyas migula gikan Kanako.’ Bersikulo 46. Siya makaila sa paghikap sa pagtuo gikan sa kaswal nga paghikap sa walay pagtagad nga panon. Adunay mihikap Kaniya sa lawom nga katuyoan ug nakadawat ug tubag.“
“Si Cristo wala mangutana sa pangutana alang sa Iyang kaugalingon nga inpormasyon. Siya adunay leksyon alang sa mga tawo, alang sa Iyang mga tinon-an, ug alang sa babaye. Siya buot nga modasig sa mga sinakit uban sa paglaum. Siya buot nga mopakita nga ang hugot nga pagtuo maoy nagdala sa gahum sa pag-ayo.”1
Niadtong 1996, grabe ang akong sakit — nga halos magbitay na ang akong kinabuhi sa usa ka lanot - ug andam nga moadto sa bisan unsang publiko o pribado nga ospital, bisan pa sa ilang pagsalig sa naandan nga medikal nga praktis nga sagad gipasukad sa spirituhanon nga mga tradisyon. Sa probidensya, nakaadto ako sa usa ka institusyon sa kahimsog kansang mga suga nagsiga aron maduol adlaw ug gabii. Didto ko nagpapabilin ug kapin sa usa ka tuig.
Niini nga institusyon, ang girekomendar nga dalan padulong sa pagkaayo ingon nga gipraktis lahi sa akong gilauman. Sa unang pipila ka bulan, ang reseta mao ang pagkaon sa hilaw nga pagkaon, pagtuon sa pulong sa Dios, ug pagpaminaw sa mga lektura. Dul-an sa tunga sa tuig ang milabay, pagkahuman nga ang mga kawani una nga nakatumong sa pag-ayo sa akong kalag sa katapusan miabut ang pagkaayo sa pisyolohikal nga nagtubag sa duha ka nag-unang mga problema nga nagdala kanako niini nga institusyon sa una nga higayon.
Ako anaa didto ug sa samang higayon ingon nga usa ka bata nga pasyente nga giubanan sa iyang lola. Ang iyang medikal nga kahimtang makalilisang. Siya anaa sa usa ka kritikal nga kahimtang, dili makalihok o makaatiman sa iyang kaugalingon, nga nanginahanglan ug kanunay nga pagtagad. Sa katapusan nga mga adlaw sa iyang kinabuhi, ang batan-ong babaye nagpabilin nga naghigda, nakadawat ug pag-atiman ug suporta samtang siya nag-antus sa hilabihan ka grabe nga mga komplikasyon sa panglawas.
Ang iyang lola, kinsa usa ka mainampoon kaayo nga tawo, mihilak diha sa sabakan sa iyang apo nga babaye. Ang batan-ong babaye dayag nga nangayo ug tabang sa halos tanang dagkong ospital ug mikuha na sa tanang tambal nga anaa, apan wala gihapon niya mabuntog ang kondisyon nga iyang giatubang. Isip katapusang paagi, ang lola karon kusganong mipahayag ngadto sa batan-ong babaye nga kinahanglan niyang ikumpisal ang iyang mga sala ngadto sa Dios, desperado nga nangatarungan sumala sa panultihon sa Biblia nga “ang tunglo dili moabot nga walay hinungdan” (Proverbio 26:2, katapusang bahin).
“Si Satanas mao ang sinugdanan sa sakit; ug ang mananambal nakiggubat batok sa iyang buhat ug gahum. Ang sakit sa hunahuna mopatigbabaw bisan asa. Siyam sa ikapulo nga bahin sa mga sakit nga giantus sa mga tawo adunay ilang patukoranan dinhi. Tingali ang uban nagpuyo nga masamok sa panimalay, sama sa usa ka grabe nga hubag, nga mokaon sa mismong kalag ug makapaluya sa mga puwersa sa kinabuhi. Ang pagbasol sa sala usahay makapahuyang sa konstitusyon ug makabalda sa hunahuna.”2
Ang kinasingkasing nga pangaliya sa debotadong lola dayag nga nakahatag ug tubag sa kasingkasing sa batan-ong babaye. Sa kalit, sa kakurat sa tanan, ang pasyente prangka nga mipahayag sa usa ka paghulagway sa usa ka grabe nga buhat nga iyang nahimo sa iyang kinabuhi nga sa dayag nga pagsupak sa Dios. Isip resulta niana nga kinaiya sa iyang pagkabatan-on, gibati niya nga daw nag-antus siya ubos sa dakong tunglo nga misangpot sa iyang kaugalingon niining pisikal nga sakit. Taudtaud na siyang naglaum nga mamaayo pinaagi sa tambal, apan misamot hinuon ang iyang kahimtang.
Karon ang batan-ong babaye mibati sa panginahanglan sa pag-atubang sa kamatuoran mahitungod sa kadautan nga dugay nang nagsamok sa iyang kalag — nag-ila sa iyang dakong panginahanglan kang Cristo, ang bugtong Manluluwas sa mga makasasala. Niining higayona, kadtong nakadungog sa iyang makasusubo nga kasaysayan mainitong nag-ampo alang kaniya.
Adunay usa ka leksyon nga makuha gikan niini nga kasinatian:
“Ang mananambal nagkinahanglan ug labaw pa kay sa tawhanon nga kaalam ug gahum aron siya makahibalo unsaon sa pagpangalagad sa daghang makalibog nga mga kaso sa sakit sa hunahuna ug kasingkasing diin siya gitawag sa pag-atubang. Kon siya walay alamag sa gahum sa diosnon nga grasya siya dili makatabang sa usa nga sinakit, kondili makapasamot sa kalisdanan; apan kon siya adunay hugot nga pagkupot sa Dios siya makahimo sa pagtabang sa masakiton nga hunahuna. Siya makahimo sa pagtudlo sa iyang mga pasyente ngadto kang Cristo ug makatudlo kanila sa pagdala sa tanan nilang mga kabalaka ug mga kalibog ngadto sa dakong Tigdala sa Palas-anon.
“Adunay usa ka balaanong gitudlo nga koneksyon tali sa sala ug sa sakit. Walay mananambal ang makapraktis sulod sa usa ka bulan nga dili makakita niini nga gihulagway. Mahimo niyang ibaliwala ang kamatuoran; ang iyang hunahuna mahimong okupado kaayo sa ubang mga butang nga ang iyang pagtagad dili masentro niini; apan kon siya magmabinantayon ug magmatinuoron dili siya makapugong sa pag-ila nga ang sala ug sakit nagdala sa usag usa sa relasyon sa hinungdan ug epekto. Ang doktor kinahanglan nga dali nga makakita niini ug molihok sumala niana. Sa dihang naangkon na niya ang pagsalig sa mga sinakit pinaagi sa paghupay sa ilang mga pag-antus ug pagpabalik kanila gikan sa ngilit sa lubnganan, mahimo niyang tudloan sila nga ang sakit mao ang resulta sa sala ug nga ang nahulog nga kaaway mao ang nagtinguha sa pagdani kanila ngadto sa mga buhat nga makadaut sa panglawas ug kalag. Siya mahimong makadani sa ilang mga hunahuna sa panginahanglan sa pagdumili sa kaugalingon ug sa pagsunod sa mga balaod sa kinabuhi ug kahimsog. Sa mga hunahuna sa mga batan-on ilabina mahimo niyang isilsil ang hustong mga prinsipyo. Ang Dios nahigugma sa Iyang mga binuhat nga adunay gugma nga malumo ug kusgan. Siya nagtukod ug mga balaod sa kinaiyahan, apan ang Iyang mga balaod dili pagpamugos. Matag ‘Dili ka,’ sa pisikal o moral nga balaod, naglangkob o nagpasabut ug saad.”
Human ang batan-ong babaye sa institusyon misugid sa iyang mga sala ngadto sa Dios, imong makita ang lawom nga kalinaw sa iyang nawong. Kitang tanan nakaamgo nga kini nga kalinaw wala maggikan sa sulod niya. Kini miabut pinaagi nianang langitnong kalinaw nga makaplagan lamang diha kang Jesu Cristo.
Oo, paglabay sa pipila ka panahon, ang mas grabe nga mga simtomas sa iyang pisikal nga kahimtang misugod sa pagkunhod, apan siya miingon: “Karon ako kinahanglan nga mopahulay. Palihug, ako kinahanglan nga mopahulay. Ako kinahanglan nga mopahulay.” Siya milantaw sa tanang pag-antus nga iyang giantus ingon nga resulta lamang sa maong rebelyosong estilo sa kinabuhi, apan karon iyang giila ang katahom ug walay katapusang kaalam sa Usa nga Labing Gamhanan kansang mahigugmaong pag-atiman siya karon mipahulay. Dili pa dugay namatay siya — nga malinawon, ug sa Iyang malumo nga kalooy.
Si Cristo naghinamhinam sa pagdasig sa mga sinakit ug nagpakita nga ang pagtuo diha Kaniya nagdala ug kaayohan ug pagpasig-uli sa kalag ug lawas.
Sa tibuok nga planeta, minilyon nga mga tawo ang nanginahanglan ug tabang, gikan sa pinakayano hangtud sa labing komplikado nga mga kaso. Unsa ang pinakadako nga problema? Ang salmista miila sa Dios sa spirituhanong sukdanan: “Walay maayo sa akong unod tungod sa imong kasuko, ni may pahulay sa akong mga bukog tungod sa akong sala” (Salmo 38:3).
Ang kadaghanan nahibalo nga importante ang pagsunod sa usa ka himsog nga pagkaon nga gibase sa prutas, utanon, ug lunsay nga tubig, sa pag-ehersisyo, pagpahulay, pagpainit sa adlaw, pagginhawa ug daghang presko nga hangin, ug uban pa. Apan tingali ang labing importante sa tanan mao ang mental ug spirituwal nga kahimsog, nga kitang tanan lagmit nagpasagad niini,
Adunay daghan nga nagsunod sa usa ka higpit nga pagkaon, sa karelihiyoso nagpili sa ilang pagkaon ug sa daghang mga kaso nagdugang ug mga suplemento sa nutrisyon. Ang uban sayo nga momata sa buntag — ug daghan bisan sa dili pa matulog — aron mag-ehersisyo. Bisan pa niana sila nagpakaon sa garbo, kakawangan, kailibgon, kawalay pagtagad, ug pagtamay sa uban, wala magtagad sa labing maayo nga pisikal nga ehersisyo sa kalibutan (misyonaryo nga buhat — ang ebanghelyo uban sa atong mga tiil sa yuta — naglakaw, naglakaw nga paspas, nagdagan aron sa pagdala sa ebanghelyo.)
Ug aduna pay kadtong mga nabalaka nga matulog ug sayo aron maatiman ang ilang mga lawas ug ang ilang emosyonal nga kaayohan, nga, siyempre, husto ug dili sayop. Bisan pa taliwala sa ilang trabaho, negosyo, o pagtuon, ang tanan nga intelektuwal nga kalihokan mahimo nga gipalihok sa usa ka hakog, hakog nga ambisyon alang sa ganansya ug kalipayan niining lumalabay nga kalibutan. Dili sila andam nga mohimo sa samang mga sakripisyo kon bahin sa misyonaryo nga buhat, pagsuporta sa mga baldado, mga masakiton, ug niadtong naapektuhan sa kasakit sa kamatayon o mga katalagman. Uban sa ingon nga mga batasan, sa daghang dili mabag-o nga mga kaso, sila kasagaran nga makaangkon sa duha mubo ug taas nga termino - sa kasakit, ingon man sa pisikal, mental, ug spirituhanon nga mga sakit alang sa ilang kaugalingon.
Ang tinuod nga tinubdan sa pisikal, mental, ug spirituhanong kahimsog mao ang Dios, ang mahigugmaong Amahan, ug si Jesus, ang bantugang Mananambal. Ang koneksyon sa hunahuna sa tawo uban sa hunahuna ni Cristo nga nagdala ug kusog sa hunahuna, kalag, kaugatan, ug mahinungdanon nga mga organo, naghatag usab ug kalagsik sa tibuok nga lawas - sa ingon malikayan ang sakit ug pag-ayo sa masakiton nga mga lawas.
Ingon nga colporteur, ako gidapit sa paghatag ug pakigpulong sa sentro sa pag-imprenta sa usa ka dakong nasudnong bangko. Akong gipresentar ang atong mga libro ngadto kanila, lakip na ang libro, Mga Lakang Ngadto Kang Cristo (Steps to Christ). Sa pagtapos sa pakigpulong, gidala ako sa direktor sa departamento ngadto sa iyang opisina ug gipailaila ako sa usa ka niwang, anemic nga batan-ong lalaki nga taas ug buhok, nadaut ang panagway, ug usa ka tumor sa iyang tuhod — nga nagkiangkiang ug naglihoklihok uban sa dakong kahasol. Siya nag-antus sa kasakit sa dughan ug sa likod.
Ako siyang gipangutana kung nganong anaa siya niini nga kahimtang, ug siya misulti kanako nga siya nagpuyo uban sa iyang amahan ug inahan ug sa iyang tulo ka manghod nga lalaki. Unya, sa dihang grabeng nasakit ang iyang amahan ug sa katapusan namatay, usa sa suod nga higala sa amahan mihiphip sa mga awtoridad ug gipeke ang mga dokumento alang sa balay nga gipuy-an sa ilang pamilya sa sentro sa ciudad, nga nangangkon sa korte nga iya ang balay. Ang korte miuyon ug ilang gipapahawa ang tibuok pamilya diha sa dalan.
Kining alaut nga pamilya karon wala nay maadtoan, ug bisan ang ilang mga paryente wala na magtagad sa pagkahibalo bahin kanila. Sa kadugayan, usa ka tawo ang miabut nga wala nila damha ug nakit-an sila sa usa ka karaan nga payag tupad sa usa ka merkado, diin sila nagsugod sa pagpuyo sa makalilimos nga kinabuhi.
Kining makapahigawad nga kasinatian nakapukaw sa pagbati sa kasuko sa batan-ong lalaki. Ang iyang tulo ka igsoong lalaki kinahanglang mobiya sa ilang pagtuon tungod sa kakuwang sa panalapi; ang iyang inahan nag-antus ug sikolohikal (psychological) nga krisis, hypertensive crisis, ug pagkawala sa panan-aw — dugang pa, tungod niini nga trauma, usa ka igsoon nga lalaki ang nag-antus sa epilepsy. Karon, bisan tuod kining batan-ong lalaki, usab, nasakit, siya ra ang makahatag sa iyang pamilya bisan sa gamay nga suporta. Tungod sa iyang maluyahon nga panglawas siya kinahanglan mobiya sa unibersidad ug walay kompanya nga modawat kaniya sa pagtrabaho.
Dayon ang nagdumala o manager sa bangko, usa ka mabinationg tawo nga adunay buotan nga kasingkasing, midapit kaniya sa pagtrabaho uban kaniya sa iyang departamento — sa paghinlo sa mga papeles ug mga kahon ug sa pag-atiman sa mga basura. Sa katapusan sa bulan, sa matag higayon nga ang manager makadawat sa iyang suweldo, siya mohatag ug gamay niini nga batan-ong lalaki. Ang batan-ong lalaki miingon nga naghulat siya alang sa operasyon sa iyang tuhod, tingali aron putlon ang iyang bitiis, apan kana nga adlaw wala moabut, tungod sa kakulang sa mga kapanguhaan. Mao nga gipailaila nako siya kang Jesu Cristo, ang Ginoo nga nag-ayo sa kalag. Mapasalamaton siya ug gikuha ang libro aron basahon. Paglabay sa usa ka semana, gipailaila nako siya sa kapasayloan ni Cristo, ug uban sa mga luha sa iyang mga mata, natural niyang gidawat kini. Dayon akong gihangyo siya nga pasayloon ang tawo nga nagpakaulaw sa iyang pamilya.
“Unsaon nako pagpasaylo sa usa nga nagdala ug daghang kaalautan kanako, sa akong inahan ug sa akong mga igsoon?” nangutana siya. Gihangyo ko siya nga tugotan ang Dios nga molihok sa iyang kasingkasing ug itugyan kini nga pakigbugno sa Ginoo.
Paglabay sa pipila ka panahon, sa katapusan misugot siya nga mopasaylo. Mipauli ko ug gisultihan ang akong asawa, nga nagtuon ug medisina niadtong panahona. Nagkuha siya ug balde, nag-andam ug yutang kolonon nga dad-on, dugang pa nga mga sako sa uga nga yutang kolonon ug pipila ka repolyo ug mga sibuyas. Amo kining gidala tanan sa balay sa batan-ong lalaki. Misugod siya sa pagbutang ug yuta sa tuhod sa batan-ong lalaki ug mihatag kaniya ug mga instruksyon gikan sa Espiritu sa Tagna mahitungod sa paglikay sa makadaut nga mga pagkaon ug sa abunda nga paggamit sa presko, natural, gibase sa tanom nga pagkaon. Sa samang panahon kami naghatag tambal sa iyang igsoon ug inahan.
Oo, ang Ginoo naggamit sa natural nga mga tambal isip mga ahensya sa pagpang-ayo, apan usa ka mahinungdanong elemento sa proseso sa pagpahiuli mao ang kanunay nga makaamgo sa mosunod:
“Usa sa labing kasagarang mga sala, ug usa nga giubanan sa labing makadaot nga mga sangputanan, mao ang pagpatuyang sa usa ka dili mapasayloon nga spiritu. Pila ang nagbaton sa kasuko o pagpanimalos ug unya moyukbo sa atubangan sa Dios ug mangayo nga pasayloon sama sa ilang pagpasaylo. Sigurado nga wala silay tinuod nga pagbati sa ka importante niini nga pag-ampo o dili sila mangahas sa pagdala niini sa ilang mga ngabil. Kita nagsalig sa mapasayloon nga kalooy sa Dios matag adlaw ug matag takna; unsaon man nato sa pagmanggad sa kapait ug malisya ngadto sa atong mga isigka makasasala!”4
Kita ang adunay pinakapribilehiyo nga mga tawo sa kasaysayan sa kalibutan. Nagpuyo kita sa panahon sa labing dakong balaanong kahayag uban sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna. Kita sa tinuod nakatagamtam gayud sa talagsaong pribilehiyo nga nagantihan sa mga pagtulon-an nga anaa sa Espiritu sa Tagna. Diha niini, klaro nga gihulagway sa Ginoo kon unsaon nato pagkaon, pagsinina, pagsulti, ug pagdumala sa atong mga negosyo. Kini naglangkob sa labing maayo nga emosyonal ug spirituhanon nga suporta. Kinahanglan nga mahimong hingpit nga mga trabahante aron ibutyag kini nga mga pagtulon-an sa tanan, isalikway ang paggamit sa sopistikado, subra nga proseso nga mga pagkaon, ug likayan ang mga sukaranan sa kalibutan ug siyentipikong pag-angkon nga wala gisuportahan sa Pulong sa Dios ug sa Espiritu sa Tagna. Kinahanglan natong pangitaon ang lawom nga relasyon sa Dios, ang bugtong hingpit nga Tiggarantiya sa atong pisikal ug psycho-emosyonal nga kaayohan.
“Ang Manluluwas diha sa Iyang mga milagro mipadayag sa gahum nga padayon nga naglihok alang sa tawo, sa pagpaluyo ug sa pag-ayo kaniya. Pinaagi sa mga ahensya sa kinaiyahan, ang Dios nagabuhat, adlaw-adlaw, oras-oras, matag gutlo, sa pagpadayon kanato nga buhi, sa paglig-on ug pagpasig-uli kanato. Sa diha nga ang bisan unsa nga bahin sa lawas adunay kadaot, ang proseso sa pag-ayo dihadiha dayon magsugod sa pagpasig-uli sa kinaiyahan naandam aron mabalik ang kahimsog. Apan ang gahum nga nagabuhat pinaagi niini nga mga ahensya sa kinaiyahan mao ang gahum sa Dios. Ang tanang gahum nga naghatag ug kinabuhi gikan Kaniya. Sa diha nga ang usa maulian gikan sa sakit, ang Dios mao ang nagpahiuli kaniya.
“Balatian, pag-antus, ug kamatayon mao ang buhat sa gahum sa kaaway. Si Satanas mao ang maglalaglag; ang Dios mao ang tigpasig-uli.
“Ang mga pulong nga gisulti ngadto sa Israel tinuod karon niadtong kinsa nakabawi sa kahimsog sa lawas o kahimsog sa kalag. ‘Ako mao si Jehova nga nag-ayo kanimo.’ Exodo 15:26.
“Ang tinguha sa Dios alang sa matag tawo gipahayag diha sa mga pulong, ‘Hinigugma, ako nanghinaut labaw sa tanan nga ikaw unta mouswag ug nga anaa sa maayong panglawas, maingon nga ang imong kalag mouswag.’ 3 Juan 2.
“Siya mao ang ‘nagpasaylo sa tanan nimong mga kasal-anan; nga nag-ayo sa tanan nimong mga sakit; nga nagtubos sa imong kinabuhi gikan sa kalaglagan; nga nagapurongpurong kanimo sa mahigugmaong-kalolot ug sa malumong mga kalooy.’ Salmo 103:3, 4.”5
Niini nga mga storya ug mga tudling, atong makita ang usa ka tin-aw nga kamatuoran: Ang spirituhanong pagkaayo sa kasagaran makahimo ug dako nga kalainan sa pagpasiugda sa pisikal nga pagkaayo. Ang hugot nga pagtuo ug paghinulsol adunay gahum sa paglig-on sa lawas sa talagsaon nga paagi. Ang babaye nga mihikap sa bisti ni Jesus naayo tungod sa iyang pagtuo, nga nagpakita kanato nga kita kinahanglan usab nga moduol Kaniya. Samtang atong ablihan ang atong masakiton sa sala, masulub-on nga kasingkasing aron makadawat sa Iyang kalooy, atong masinati ang kamatuoran nga “kon isugid nato ang atong mga sala, siya matinumanon ug matarung nga mopasaylo kanato sa atong mga sala ug magahinlo kanato gikan sa tanang pagkadili matarung” (1 Juan 1:9). “Iyang gipahiuli ang akong kalag: Gitultolan niya ako sa mga dalan sa pagkamatarung tungod sa iyang ngalan” (Salmo 23:3).
Unsa kaha ang makapugong kanimo sa pagtagamtam sa dakong kalinaw nga gitanyag sa Dios? Imo bang gisusi ang imong kasingkasing aron tan-awon kon aduna bay sala nga wala nimo mailhi o usa ka palas-anon nga imong gipas-an pa? Tingali ang garbo nagpugong kanimo sa hingpit nga pagsinati sa Iyang grasya. Hunahunaa kini: Unsa ang imong kinahanglan nga buhian aron mamaayo? Unsang tinago nga pakigbisog ang mahimong makapugong kanimo sa pagpangita ug kalinaw? Ang Dios nakakita niining tanan, ug ang Iyang makaayo nga kalooy anaa sa bisan kinsa nga moduol Kaniya uban ang pagpaubos.
Balik ngadto kang Cristo, ang Usa nga nag-ayo sa mga kalag ug lawas. Isugid ang imong mga sala, biyai ang mga butang nga makababag sa imong pagkaayo, pagsalig sa Iyang walay kinutuban nga gahum, ug ikaw makakaplag ug kalinaw ug hingpit nga pagpasig-uli. Siya misaad, “Ako mao ang Ginoo nga nag-ayo kanimo” (Exodo 15:26), ug ang Iyang pulong dili gayud mapakyas. Pangitaa una ang pagkaayo sa kalag pinaagi Kaniya kinsa midala sa Iyang kaugalingon sa atong mga kasakit ug mga kasubo, ug ang tanan nga uban mabutang sa lugar sumala sa Iyang kabubut-on. Amen!