Karon, ang kagutmanan maoy usa ka malaglagong problema sa tibuok kalibutan. “Sumala sa mga taho sa United Nations, sa 2023 lamang, sumala sa SOFI 2024, duolan sa 733 ka milyon nga mga tawo ang mag-antus sa kagutom sa tibuok kalibutan.”1 Murag usa sa matag 11 ka tawo sa kalibutan ang gigutom ug kini nga gidaghanon nagkadaghan tungod sa mga hinungdan sama sa dili patas sa katilingban, krisis sa ekonomiya, ug armadong panagbangi. Kini nga kamatuoran lahi kaayo sa gidaghanon sa pagkaon nga giprodyus sa tibuok kalibutan, nga nagpakita nga ang problema dili ang kakulang sa mga kahinguhaan, apan ang dili maayo nga pag-apud-apud ug kakulang sa aksyon.

Sa dihang si Jesus miingon, “Hatagi sila ug makaon,” Iyang gihagit ang Iyang mga tinon-an sa pag-atubang sa usa ka sitwasyon nga daw imposible — sama nga ang hagit sa pagpakaon sa minilyon nga gigutom nga mga tawo karon. Bisan pa, sama nianang okasyona, ang mensahe ni Cristo nagpunting sa giambitan nga responsibilidad sa Iyang mga sumusunod aron matubag ang pisikal ug spirituwal nga mga panginahanglan niadtong nag-antus.

Ang milagro sa pagpadaghan sa mga tinapay nahitabo wala madugay human sa balita sa kamatayon ni Juan Bautista. Kadto malagmit tungod kay ang mga tinon-an gikapoy ug nasubo sa kamatayon ni Juan nga si Jesus mipahawa uban sa mga tinon-an ngadto sa usa ka desyerto nga dapit alang sa usa ka panahon sa pagpahayahay. “Sa pagkadungog ni Jesus niini, siya mibiya didto sakay sa sakayan ngadto sa usa ka dapit nga awaaw nga halayo. (Mateo 14:13). Ang pagdapit ni Cristo sa pagpahulay usa ka pagpahayag sa Iyang pastoral nga pag-atiman sa Iyang mga tinon-an. Apan ang gitinguha nga kapahulayan sa wala madugay nabalda, samtang ang mga panon sa katawhan nakakaplag diin Siya miadto ug misunod Kaniya nga nagbaktas. “Ang mga tawo nakakita kanila nga nanglakaw, ug daghan ang nakaila kaniya, ug nanagan sila gikan sa tanang mga ciudad, ug nanag-una kanila, ug nanagtigum ngadto kaniya” (Marcos 6:33).”

“Ang Pasko haduol na, ug, gikan sa halayo ug duol, ang mga pundok sa mga langyaw sa ilang pagpaingon sa Jerusalem nagpundok aron sa pagtan-aw kang Jesus. Nadugangan ang ilang gidaghanon, hangtud nga dihay nagpundok nga lima ka libo ka mga lalaki gawas sa mga babaye ug mga bata. Sa wala pa si Cristo miabut sa baybayon, usa ka panon sa katawhan ang naghulat Kaniya.”2

Ang mahigugmaong Manluluwas dili gayud magpanuko sa pagtubag sa atong mga panginahanglan. Nalooy siya sa mga tawo, giabiabi sila ug giayo ang ilang mga sakit. “Ug migula si Jesus, ug nakita niya ang usa ka dakong panon sa katawhan, ug giabut siya sa kalooy kanila, ug iyang giayo ang ilang mga sakit” (Mateo 14:14).

Sa Bag-ong Tugon, ang “pagbaton ug kalooy” nagpahayag sa labing taas nga ang-ang sa simpatiya alang niadtong nag-antus, kasagaran napakita sa mga buhat ni Jesu Cristo. (Tan-awa usab sa Mateo 15:32; 20:34; Marcos 1:41; Lucas 7:13.)

Si Jesus wala gayud mosalikway sa usa ka tawo nga wala magtagad sa tanan nilang mga panginahanglan. Bisan ug nabalda ang Iyang pagpahulay, mibiya sa Iyang pagpahulay, Iyang gibuhat ang tulo ka butang sa pag-atiman kanila:

1. Siya nagtudlo sa mga panon sa katawhan mahitungod sa gingharian sa Dios, sa ingon nakatubag sa mga panginahanglan sa hunahuna.

2. Siya nag-ayo sa masakiton, sa ingon nakatubag sa ilang pisikal nga mga panginahanglan.

3. Siya mipakaon sa tibuok panon sa tinapay isip simbolo sa tinapay gikan sa langit (Juan 6:22–40).

Busa, sa ingon si Jesus nakahatag sa ilang mental, pisikal, ug spirituwal nga mga panginahanglan.

Usa kadto ka nagkapuliki nga adlaw sa kalihokan. Si Jesus nagtudlo ug nag-ayo sa mga masakiton diha sa panon, apan ang mga tinon-an karon nabalaka kon unsaon sa pagpakaon sa mga tawo. Sa pagkaamgo kon asa sila, sila miduol kang Jesus, nagpahayag sa ilang kabalaka ug nagsugyot nga Iyang papaulion ang mga tawo aron mangitag pagkaon sa kasikbit nga mga balangay.

“Sa pagkahapon, ang mga tinon-an miduol kang Jesus ug miingon, Kini usa ka awaaw nga dapit, ug karon ang panahon milabay na: Papahawaa sila, aron sila mangadto sa kasikbit nga kaumahan, ug ngadto sa mga balangay, ug mamalit sila ug tinapay: kay sila walay makaon” (Marcos 6:35, 36). Ang mga tinon-an wala makakita kon unsaon nila paghatag ug pagkaon sa panon; kadto labaw sa ilang badyet, ug alang kanila walay laing solusyon kondili ang pagpalakaw lamang sa panon sa katawhan. Ang tanan dili maayo; layo ang lugar, ulahi na ang oras, daghan ang mga tawo, ug wala silay igong kuwarta. Uban sa panlantaw sa kanihit, giklaro sa mga tinon-an kung unsa ang wala kanila.

Pagpaminaw ug maayo sa sugyot sa mga tinon-an, “Si Jesus miingon kanila, Dili kinahanglan nga manglakaw sila; hatagi ninyo sila ug makaon” (Mateo 14:16). Ang mando ni Cristo wala damha ug makahasol, mao nga ang mga tinon-an adunay tulo ka mga hagit:

1. Daghan ang panon—5,000 ka lalaki, walay labot ang mga babaye ug mga bata.

2. .Anaa sila sa desyerto nga layo sa ciudad nga walay kapalitan ug pagkaon.

3. .Wala silay igong kwarta.

Ang mga tinon-an tin-aw nga wala’y laing paagi — uban ang mga problema sa logistik, kakulang sa mga kahinguhaan, ug usa ka gigutom nga panon.

Apan sila nagkauyon sa paghatag sa pipila ka tipik nga anaa kanila ngadto sa mga kamot ni Cristo, tungod kay “Siya miingon, Dad-a sila dinhi kanako” (Mateo 14:18). Kanang gamay sa kamilagroso gipadaghan, ug ang tanan napuno. Ang milagro nagtudlo kanato nga, bisan sa limitado nga mga kapanguhaan, ang Dios makahimo ug dagkong mga butang pinaagi sa mga tawo kinsa andam nga moserbisyo.

Sa dihang si Jesus nagsugo sa mga tinon-an sa pagpakaon sa mga tawo, Iyang gipukaw ang prinsipyo sa responsibilidad sa simbahan sa pag-atiman sa mga huyang nga Iyang gisulti pinaagi ni propeta Isaias. Si Cristo, pinaagi sa propeta, misugo, “Ihatag ang imong tinapay sa gigutom;” “Dad-a sa imong balay ang mga kabus nga sinalikway;” “Sa diha nga ikaw makakita sa hubo, . . . bistihi siya” (Isaias 58:7).

Ang Ginoo klaro nga misugo kanato: “Panglakaw kamo sa tibuok kalibutan, ug iwali ang Maayong Balita ngadto sa tanang binuhat” (Marcos 16:15). “Apan unsa ka subsob ang atong mga kasingkasing mikunhod, ug ang pagtuo mapakyas kanato, samtang atong makita unsa ka dako ang panginahanglan, ug unsa kagamay ang mga kahinguhaan sa atong mga kamot. Sama ni Andres nga nagtan-aw sa lima ka tinapay nga sebada ug sa duha ka gagmay nga isda, kita motuaw, ‘Unsa man sila taliwala sa daghan kaayo?’ Kasagaran kita magduhaduha, dili gusto nga ihatag ang tanan nga anaa kanato, nahadlok nga mogasto ug gastohon alang sa uban. Apan si Jesus misugo kanato, ‘Hatagi sila ug makaon.’ Ang Iyang sugo maoy usa ka saad; ug sa luyo niini mao ang samang gahum nga nagpakaon sa panon sa katawhan daplin sa dagat.”3

Ang mga pulong, “Hatagi sila ug makaon,” lapas pa sa konteksto sa paghatag ug pisikal nga pagkaon. Kini usa ka tawag alang sa iglesia, isip lawas ni Cristo, aron matubag ang spirituhanon, emosyonal ug materyal nga mga panginahanglan. Si Jesus wala magtugot sa mga tinon-an sa pagsalikway sa ilang responsibilidad sa pag-atiman sa mga panon sa katawhan, ug kining mao nga prinsipyo kinahanglan nga mogiya kanato sa iglesia karon.

“Diha sa milagro sa Manluluwas sa pagpakaon sa lima ka libo gihulagway ang pagbuhat sa gahum sa Dios diha sa pagpamunga sa ani. Si Jesus mikuha sa tabil gikan sa kalibutan sa kinaiyahan ug gipadayag ang kusog sa paglalang nga kanunay nga gigamit alang sa atong kaayohan. Pinaagi sa milagro nga Siya kanunay nagpakaon sa minilyon gikan sa naani sa mga kaumahan sa yuta. Ang mga tawo gitawag sa pagtinabangay uban Kaniya diha sa pag-atiman sa lugas ug sa pag-andam sa tinapay, ug tungod niini sila nawad-an sa panan-aw sa diosnong ahensya. Ang pagbuhat sa Iyang gahum makuha sa natural nga mga hinungdan o sa tawhanon nga galamiton, ug sa kasagaran ang Iyang mga gasa natuis ngadto sa hinakog nga mga paggamit ug nahimong tunglo imbis nga panalangin. Ang Dios naninguha sa pag-usab niining tanan. Siya nagahandum nga ang atong habol nga mga pagbati madasig sa pag-ila sa Iyang maloloy-on nga kaayo, aron ang Iyang mga gasa mahimo kanato nga panalangin nga Iyang gitinguha. “

“Kini mao ang pulong sa Dios, ang paghatag sa Iyang kinabuhi, nga naghatag ug kinabuhi sa binhi; ug niana nga kinabuhi, kita, sa pagkaon sa lugas, mahimong umalambit. Kini, ang gihandom sa Dios nga atong masabtan; Siya nagtinguha nga bisan sa pagdawat sa atong inadlaw nga kalan-on kita makaila sa Iyang kabubut-on ug madala ngadto sa mas suod nga pagpakig-uban Kaniya.

“Pinaagi sa mga kasugoan sa Dios diha sa kinaiyahan, ang epekto mosunod sa hinungdan uban sa walay pagkausab nga kasigurohan. Ang pag-ani nagpamatuod sa pagpugas. Dinhi walay pagpakaaron-ingnon nga itugot. Ang mga tawo mahimong molimbong sa ilang isigkatawo ug mahimong makadawat ug pagdayeg ug bayad alang sa pag-alagad nga wala nila mahatag. Apan sa kinaiyahan walay paglimbong.”4

“Sa ting-ani ang binhi gipadaghan. Ang usa ka lugas sa trigo, modaghan pinaagi sa balik-balik nga pagpugas, motabon sa tibuok yuta sa bulawanon nga mga binangan. Sa ingon makaylapon kaayo ang inpluwensya sa usa ka kinabuhi, bisan sa usa ka buhat.”5

Sa dugang nga pagkomento sa milagro sa pagpadaghan sa mga tinapay ug mga isda, Atong mabasa diha sa Espiritu sa Tagna: “Sa buhat ni Cristo sa paghatag sa temporal nga mga kinahanglanon sa usa ka gigutom nga panon sa katawhan naputos sa usa ka lawom nga spirituhanong leksyon alang sa tanan Niyang mga magbubuhat. Si Cristo nakadawat gikan sa Amahan; Iyang gipaambit ngadto sa mga tinon-an; sila mihatag ngadto sa panon sa katawhan; ug ang katawhan ngadto sa usag usa. Busa ang tanan nga nahiusa kang Cristo makadawat gikan Kaniya sa tinapay sa kinabuhi, ang langitnong pagkaon, ug ipaambit kini ngadto sa uban.”6

Ang kagutom nga gihisgutan ni Jesus mahimong masabtan sa mas lapad nga paagi. Daghang mga tawo sa atong palibot ang gigutom sa hustisya, kalinaw, gugma, ug paglaum. Ang iglesia adunay bulohaton nga mahimong tinubdan sa spirituhanon ug emosyonal nga pagkaon alang sa usa ka kalibutan nga anaa sa krisis. Si apostol Santiago nagpalig-on niini nga kamatuoran pinaagi sa pagpatin-aw sa kamahinungdanon sa pagtuo inubanan sa konkretong mga buhat:

“Kon ang usa ka igsoon nga lalake o babaye hubo, ug nakulangan sa inadlaw-adlaw nga kalan-on, Ug usa kaninyo moingon kanila, Pahawa sa pakigdait, pagpainit kamo ug pagbusog; bisan pa niana wala ninyo ihatag kanila ang mga butang nga gikinahanglan sa lawas; unsay kapuslanan niini?” (Santiago 2:15, 16). Sa samang paagi, sa iyang unang sulat, si Juan nangutana, “Apan bisan kinsa nga adunay kaayohan niining kalibutana, ug makakita sa iyang igsoon nga anaa sa kawalad-on, ug magatak-um sa iyang kasingkasing sa kalooy gikan kaniya, unsaon pagpabilin sa gugma sa Dios diha kaniya?” (1 Juan 3:17).

Ang kalibutan karon puno sa “gigutom nga panon” sa pagpangita sa kahulogan, kabtangan ug paglaum. Ang iglesia gitawag nga mahimong usa ka manggihatagon nga komunidad, andam sa pagpaambit sa tinapay sa kinabuhi ug pagdala sa makapabag-o nga mensahe ni Cristo.

Sayon nga mobati nga nabug-atan sa kadako sa mga problema sa kalibutan sama sa kagutom. Unsaon nato, uban sa atong limitado nga mga tinubdan, makahimo ug kalainan sa pag-atubang sa ingon ka dako nga problema? Ang storya sa pagpadaghan sa mga tinapay nagpahinumdom kanato nga, sa mga kamot ni Cristo, bisan ang gamay nga anaa kanato mahimong padaghanon aron makaalagad sa daghan.

“Mga panalangin, alang sa temporal ug spirituwal, magauban niadtong kinsa naghatag ngadto sa nanginahanglan nianang ilang nadawat gikan sa Magtutudlo. Si Jesus mibuhat ug usa ka milagro aron sa pagpakaon sa lima ka libo, sa usa ka gikapoy, gigutom nga panon. Siya mipili sa usa ka maanindot nga dapit diin maka pahaluna ang mga tawo ug nagmando kanila sa pagpanglingkod. Unya Siya mikuha sa lima ka tinapay ug ang duha ka gagmay nga isda. Walay duhaduha nga daghang mga komento ang gihimo bahin sa imposible sa pagtagbaw sa lima ka libo nga gigutom nga mga lalaki, gawas sa mga babaye ug mga bata, gikan sa gamay nga tindahan. Apan si Jesus nagpasalamat ug nagbutang sa pagkaon sa mga kamot sa mga tinon-an aron iapud-apud. Sila mihatag ngadto sa panon, sa pagkaon nga midaghan diha sa ilang mga kamot. Ug sa dihang ang panon humanag pakaon, ang mga tinon-an sa ilang kaugalingon nanglingkod ug nangaon uban ni Cristo sa tipiganan nga hinatag sa langit. Kini usa ka bililhon nga leksyon alang sa matag usa sa mga sumusunod ni Cristo.”7

Sama sa mga tinon-an ni Jesus kaniadto, ang Dios naglaum sa paggamit kanato ingon nga usa ka galamiton sa pagsulti sa Iyang mga panalangin. “Ang mga tinon-an maoy agianan sa pagsulti tali kang Cristo ug sa katawhan. Kini unta ang mahimong usa ka dakong pagpadasig sa Iyang mga tinon-an karon. Si Cristo ang dakong sentro, ang tinubdan sa tanang kusog. Ang Iyang mga tinon-an modawat sa ilang tagana gikan Kaniya. Ang pinaka maalam, ang pinaka manggihunahunaon sa spirituhanon, makahatag lamang samtang sila nagadawat. Sa ilang kaugalingon sila dili makahatag alang sa mga panginahanglan sa kalag. Kita makapahat lamang kon unsa ang atong nadawat gikan kang Cristo; ug kita makadawat lamang samtang kita mipahat ngadto sa uban. Samtang kita magpadayon sa pagpahat, kita padayon sa pagdawat; ug sa labi nga kita nagapahat, mas daghan ang atong madawat. Sa ingon kita mahimong kanunay magatuo, magasalig, magadawat, ug magapahat.”8

Cristohanong mga tinukod, mga misyonero ug mga bulontaryo sa tibuok kalibutan nabuhi na niini nga kahimtang pinaagi sa pagtugyan sa ilang mga kinabuhi sa pagtubag sa mga panginahanglan sa mas nag-antus. Gikan sa mga programa sa pagkaon alang sa gipang gutom ngadto sa mga proyekto sa pagtanyag sa edukasyon, maayong panglawas ug nag-una nga pag-atiman, kini nga mga panghunahuna nagpakita sa gugma ni Cristo diha sa pagbuhat. Kon unsa ang daw gagmay sa atong mga panglantaw mahimong sinugdanan sa usa ka dako nga bulohaton diha sa mga kamot sa Dios. Kita dili na maghulat hangtud nga kita adunay daghan; kon unsa ang anaa kanato karon mahimong usa ka instrumento sa mga kamot ni Cristo sa paghimo sa imposible.

Ang hangyo ni Cristo ngadto sa Iyang mga tinon-an nagpadayon sa paglanog karon. Siya nagdapit kanato nga mahimong kabahin sa Iyang matubosong buhat sa kalibutan, ilabi na sa tibuok kalibutan nga konteksto sa hilabihan nga panginahanglan. Kagutmanan, pisikal man o spirituhanon, nagsakit gihapon sa binilyon nga mga tawo, ug ang mga Cristohanon gitawag aron mahimong tubag sa Dios niini nga mga panginahanglan.

Kini nga panawagan sa pagbuhat mahimong magsugod sa gagmay nga mga lihok: usa ka pulong sa pagdasig, usa ka donasyon sa mga nanginahanglan, o bisan sa pagtukod sa usa ka sentro sa pagtabang sa sosyal sa atong mga simbahan nga nagtinguha nga matubag ang pisikal ug spirituhanon nga mga panginahanglan sa atong mga komunidad. Dili nato ibaliwala ang pagkadinalian sa kagutom sa kalibutan, apan isip mga tinon-an ni Cristo, gihagit kita sa pagbuhat uban ang kalooy ug pagkamanggihatagon.

“Si Jesus wala magtinguha sa pagdani sa mga tawo ngadto Kaniya pinaagi sa pagtagbaw sa tinguha alang sa kaluho. Ngadto nianang dakong panon, gikapoy ug gigutom human sa taas, makapahinam nga adlaw, ang yano nga probisyon maoy usa ka kasigurohan sa Iyang gahum ug sa Iyang malumo nga pag-atiman kanila diha sa komon nga mga panginahanglan sa kinabuhi. Ang Manluluwas wala magsaad sa Iyang mga sumosunod sa mga kaluho sa kalibutan; ang ilang kapalaran mahimong pinaagi sa kakabus; apan ang Iyang pulong nagsaad nga ang ilang panginahanglan mahatag, ug Siya nagsaad nianang mas maayo pa kay sa yutan-on nga kaayohan — ang nagapadayon nga kahupayan sa Iyang kaugalingon nga presensya.

“Human gipakaon ang panon sa katawhan, dihay abunda nga pagkaon nga nahibilin. Si Jesus nagsugo sa Iyang mga tinon-an, ‘Tigoma ninyo ang mga tipik nga nanghibilin, aron walay mausik.’ Juan 6:12. Kini nga mga pulong nagpasabot ug labaw pa sa pagbutang sa pagkaon ngadto sa mga bukag. Ang leksyon duha ka pilo. Walay butang nga pagausikan. Dili nato pasagdan nga makalusot ang temporal nga bentaha. Dili nato pasagdan ang bisan unsa nga makahatag ug kaayohan sa usa ka tawo. Himoa nga matigom ang tanang butang nga makahumpay sa mga kinahanglanon sa mga gigutom sa dinhi sa kalibutan. Uban sa samang pagkamabinantayon atong ampingan ang tinapay gikan sa langit aron sa pagtagbaw sa mga panginahanglan sa kalag. Pinaagi sa matag pulong sa Dios kita magkinabuhi. Walay bisan unsa nga gisulti sa Dios nga mawala. Walay usa ka pulong nga may kalabutan sa atong walay katapusang kaluwasan nga atong pasagdan. Walay usa ka pulong nga mahulog nga walay pulos sa yuta.”9

“Ang mga tinon-an nagdala ngadto kang Jesus sa tanan nilang nabatonan; apan wala Niya sila inbitaha sa pagpangaon. Siya nagsugo kanila sa pag-alagad sa katawhan. Ang pagkaon nga midaghan diha sa Iyang mga kamot, ug ang mga kamot sa mga tinon-an, nga nag-abot kang Cristo, wala gayud mapuno. Ang gamay nga tipiganan paigo alang sa tanan. Sa dihang nabusog na ang panon sa katawhan, ang mga tinon-an nangaon uban ni Jesus sa bililhong pagkaon nga gitagana sa langit.

“Samtang makita nato ang mga panginahanglan sa mga kabus, sa mga walay alamag, sa mga sinakit, unsa ka subsob nga ang atong mga kasingkasing gikumot. Kita mangutana, ‘Unsa may kapuslanan sa atong mahuyang nga kusog ug dyutay nga mga kahinguhaan aron sa pagsangkap niining makalilisang nga panginahanglan? Dili ba kita maghulat alang sa usa ka tawo nga adunay labaw nga abilidad sa pagdumala sa buluhaton, o alang sa usa ka organisasyon nga mobuhat niini?’ Si Cristo miingon, ‘Hatagi sila sa pagkaon, Gamita ang mga pamaagi, oras, abilidad, nga anaa kanimo. Dad-a ang imong mga tinapay nga sebada ngadto kang Jesus.

“Bisan ang inyong mga kahinguhaan dili paigo sa pagpakaon sa linibo, sila mahimong paigo sa pagpakaon sa usa. Diha sa kamot ni Cristo sila makapakaon sa daghan. Sama sa mga tinon-an, ihatag kon unsay anaa kaninyo. Si Cristo mopadaghan sa gasa. Siya moganti sa matinuoron, yano nga pagsalig diha Kaniya. Kana nga daw gamay ra nga suplay mapamatud-an nga usa ka dako nga kombira.”10

“Hatagi sila ug makaon” dili lamang usa ka pag-awhag sa gugmang putli, apan usa ka tawag sa responsibilidad. Si Jesus nagpakita nga kita dili kinahanglan nga adunay daghan aron makahimo ug kalainan; kinahanglan lamang natong ihatag kon unsay anaa kanato ngadto sa Iyang mga kamot. Sama nga ang mga tinapay ug mga isda gipadaghan, si Cristo mahimo usab nga mopadaghan sa atong mga paningkamot ug mga kapanguhaan sa pagpakaon sa gigutom nga mga panon sa katawhan sa atong palibot sa spirituhanon ug pisikal.

Sa kalibutan diin minilyon nga mga tawo ang nag-antus sa kagutom, ang iglesia kinahanglan nga magpadayon sa pagtubag niini nga tawag uban ang kalooy, ingon sa pagpakita sa gugma ni Cristo sa usa ka katilingban nga nanginahanglan kaayo sa pag-atiman ug paglaum.