“Ang atong mga panimalay kinahanglang himoon nga Bethel, ang atong mga kasingkasing usa ka sanctuaryo. Bisan asa ang gugma sa Dios gimanggad diha sa kalag, adunay kalinaw, adunay kahayag ug kalipay. Si Jesus gusto nga makakita ug malipayon nga kaminyoon, malipayon nga mga panimalay.”1

Sa katuigan sa 1800, sa konteksto sa Amerika, ang pinuy-anan maoy sentrong bahin sa kinabuhi sa panimalay, ilabina sa panahon sa wala pa ang modernong pagpainit o elektrisidad. Dinhi nagpundok ang mga pamilya alang sa kainit, kahayag, ug koneksyon. Si Sister White migamit sa ekspresyon nga “by the fireside o diha sa panimalay” sa paghatag ug gibug-aton sa personal, relasyon, ug spirituwal nga pakiglambigit sa usa ka kahimtang nga mailhan dayon sa iyang mga tigpaminaw ingon nga sinati ug makahuluganon. Busa, para niya, kita makaingon, “sa fireside o panimalay” dili lang pisikal nga lokasyon; simbolo kini sa pagkasuod, pagsalig, ug kahigayonanan alang sa inpluwensya aron sa pagtudlo niadtong anaa sa panimalay sa pagkinabuhi sumala sa kahayag nga gihatag sa Dios sa Iyang katawhan ug ipaambit kini sa tanan sa kalibutan. Karon, samtang anaa kini sa hunahuna, atong tagdon ang atong topiko para karon ug magkat-on gikan sa lainlaing mga leksyon nga atong makuha gikan sa pulong sa Dios ug sa sulat sa Inspirasyon.

Sa panahon sa akong pagkabata, bisan kung ang akong pinuy-anan nga lungsod nga natawhan usa ka bugnaw nga lugar sa kadaghanan sa tuig, kami wala’y fireplace o painitan nga ingon niana. Apan akong nahinumduman nga ang among panimalay usa ka dapit diin kami makapundok nga murag anaa kami “sa kilid sa kalayo” atol sa panahon sa pagsimba ug sa ubang mga okasyon ug mogahin ug pipila ka mga gutlo sa pagdayeg sa Ginoo ug sa pagtuon sa Iyang pulong. Akong mama mipaambit kanamo sa mahinungdanon nga mga leksyon sa kinabuhi nga akong mahinumduman uban sa gugma. Siya misunod sa instruksiyon nga makaplagan sa Proverbio 22:6, “Bansaya ang bata sa dalan nga iyang pagalaktan: ug kon siya matigulang na, siya dili mobiya gikan niana.” Klaro nakong makita sa akong personal nga kasinatian nga kadtong mga leksyon mahinungdanon kaayo sa pagtabang nako sa paghimo ug mga desisyon nga modeterminar kon mosunod ba ako sa Ginoo o dili. Nagpasalamat ako sa Ginoo sa Iyang Pulong ug sa mga saad nga makita niini.

“Sa pagkabata ug pagkabatan-on ang kinaiya labing madanihon. Ang gahum sa pagpugong sa kaugalingon kinahanglang maangkon. Diha sa panimalay ug sa kan-anan, ang mga inpluwensya magamit kansang mga resulta sama ka malungtaron sa kahangturan. Labaw pa sa bisan unsang natural nga katakus, ang mga gawi nga naugmad sa unang mga tuig mohukom kon ang usa ka tawo magmadaugon o mapildi sa gubat sa kinabuhi.”2

Nabatian nato ang mahitungod kang Abraham, ang iyang pagtuo, ang iyang mga depekto apil usab ang kalihukan nga ginahimo niya uban sa mga tawo sa puluy-anan — ug nagalakip niini sa mga tawo nga nag-alagad kaniya, ang iyang mga ulipon. Nakadawat siya ug saad gikan sa Dios: “Ug pagapanalanginan ko ang mga magapanalangin kanimo, ug ang mga magapanghimaraut kanimo, pagapanghimarauton Ko: ug diha kanimo pagapanalanginan ang tanang mga banay sa yuta” (Genesis 12:3). Ngano nga ang tanang mga banay sa yuta mapanalanginan diha kaniya? Tungod kay pinaagi sa Iyang koneksyon kang Cristo, nagpakita siya ug panig-ingnan sa pagsunod sa tingog sa Dios, ingon sa atong mabasa sa Genesis 26:5, “Tungod kay gituman ni Abraham ang akong tingog, ug gibantayan niya ang akong tulumanon, ang akong mga sugo, ang akong kabalaoran, ug ang akong mga balaod.” Dili lamang niana, apan iyang tudloan ug giyahan ang iyang pamilya sa mga paagi sa Ginoo kinsa mipamatuod, “Kay ako nakaila kaniya, nga siya magasugo sa iyang mga anak ug sa iyang panimalay sunod kaniya, ug sila magabantay sa dalan ni Jehova, sa pagbuhat sa kaangayan ug sa hustisya; aron ang Ginoo magadala kang Abraham niadtong iyang gipamulong mahitungod kaniya” (Genesis 18:19). Bisan pa niana, wala siya mag-inusara niini nga buluhaton. Si Sara, nga iyang asawa, kauban niya ug silang duha nagbuhat ug maayo kaayong buhat “diha sa panimalay” tungod kay sila nagtudlo pag-ayo sa tanan diha sa ilang balay samtang sila mipanaw ngadto sa yuta sa saad: “Sa ilang taliwala daghan ang nadala sa mas taas nga pagtagad kay sa pag-alagad ug sa kaugalingong kasibot. Sa panahon sa ilang pagpuyo sa Haran, si Abraham ug Sara nanguna sa uban ngadto sa pagsimba ug pag-alagad sa matuod nga Dios. Kini sila miipon sa ilang mga kaugalingon ngadto sa panimalay sa patriarka, ug miuban kaniya ngadto sa yuta sa saad.”3 Gikan sa kasinatian ni Abraham ug Sarah sa pagtrabaho nga magkauban alang sa gingharian sa Dios, tataw kaayo nga ang amahan ug inahan adunay mahinungdanon nga tahas sa pag-edukar sa ilang panimalay sa mga paagi sa Ginoo.

Sa akong ministeryo, sa lainlaing mga kahigayonan, samtang nagbisita sa mga pamilya, ako miapil sa mga panahon sa pagsimba uban kanila “diha sa panimalay.” Nindot tan-awon ang kakugi ug ang paningkamot nga gihimo sa mga ginikanan aron makabaton niining mahinungdanon nga panahon isip usa ka pamilya. Kini usa ka panalangin nga mag-uban sa pag-ampo, pagdayeg, ug pagbasa, paggahin ug usa ka piho nga oras aron magtigum aron simbahon ang atong Ginoo ug adunay lawom nga panag-istoryahanay bahin sa spirituhanon nga mga butang. Sa ingon niini ilang gituman ang ilang katungdanan sa pagbayaw sa bandera nga nabulit sa dugo ni Emmanuel batok sa mga pana sa kaaway. Mahinungdanon nga hinumdoman nga ang pamilya mao ang pinakamaayo nga natad sa misyonaryo.

“Ang mga ginikanan kinahanglang makigsulti ngadto sa ilang gagmay nga mga anak mahitungod ni Jesus, ug sa plano sa kaluwasan. Kinahanglan nilang isagol ang bililhong mga leksyon sa kinabuhi ug kinaiya ni Cristo ngadto sa mga hunahuna sa ilang mga anak aron sila mahimong mga sumusunod ni Cristo ug mga manununod sa kinabuhing dayon. Daghan ang naghisgot bahin sa langyawng misyonaryong buluhaton, apan ang buluhaton sa balay gipasagdan. Ang pinakadako nga natad sa misyon anaa sa inyong puloy-anan, ug ang dakong panginahanglan mao ang mga amahan ug mga inahan sa Israel. Sa diha nga ang mga ginikanan magsugod sa pagkaamgo sa dako nga kapangakohan nga anaa kanila, sila modala niining panimalay nga misyonaryo nga buhat, ug magbansay sa ilang mga anak alang sa langit. Sila mohatag sa ilang gagmay nga mga bata ug pagtulun-an human sa usa ka pagtulun-an, ug lagda human sa usa ka lagda.”4 “Ang atong buhat alang kang Cristo mao ang pagsugod sa pamilya diha sa panimalay. Ang edukasyon sa kabatan-onan kinahanglan nga lahi sa pagkahan-ay sa gihatag kaniadto. Ang ilang kaayohan nanginahanglan ug labaw pa nga trabaho kay sa gihatag kanila. Walay misyonero nga natad nga mas mahinungdanon pa niini. Pinaagi sa sugo ug panig-ingnan ang mga ginikanan magtudlo sa ilang mga anak sa paghago alang sa wala makabig. Ang mga anak kinahanglan nga maedukar pag-ayo nga sila mosimpatiya sa mga tigulang ug nag-antus ug magtinguha sa pagpagaan sa mga pag-antus sa mga kabus ug naguol. Kinahanglang tudloan sila nga magmakugihon sa misyonaryo nga buhat; ug gikan sa ilang sayong katuigan ang pagdumili sa kaugalingon ug ang pagsakripisyo alang sa kaayohan sa uban ug ang pag-uswag sa kawsa ni Cristo kinahanglan isilsil, aron sila mahimong mga magbubuhat uban sa Dios.

“Apan kon sila magakat-on gayud sa pagbuhat sa tinuod nga misyonaryo nga buhat alang sa uban, sila kinahanglan gayud nga makakat-on una sa paghago alang niadtong anaa sa panimalay, kinsa adunay natural nga katungod sa ilang mga katungdanan sa gugma. Matag bata kinahanglan nga bansayon sa pagdala sa iyang tagsatagsa ka bahin sa pag-alagad diha sa panimalay. Dili gayud siya angay nga maulaw sa paggamit sa iyang mga kamot sa pag-alsa sa mga palas-anon sa panimalay o sa iyang mga tiil sa pagpadagan sa mga buluhaton. Samtang nagabuhat sa ingon niini, dili siya moadto sa mga dalan sa pagpasagad ug pagpakasala. Pila ka oras ang mausik sa mga bata ug kabatan-onan nga mahimong igugol sa pagpas-an sa ilang lig-on nga batan-ong mga abaga, ug pagtabang sa pagbayaw, sa mga kapangakohan sa pamilya nga kinahanglan pas-anon sa usa, sa ingon nagpakita sa usa ka mahigugmaong interes sa amahan ug inahan. Kinahanglan usab sila nga makagamot sa tinuod nga mga prinsipyo sa reporma sa kahimsog ug pag-atiman sa ilang kaugalingong mga lawas.”5

Bisan pa niana, “sa kadaghanan niini nga natad sa panimalay sa makauulaw nga paagi napasagdan, ug panahon na nga ang balaanong mga tinubdan ug mga tambal gipresentar, nga kini nga kahimtang sa pagkadautan matul-id. Unsa nga pasangil ang mahatag sa nag-angkon nga mga sumusunod ni Cristo sa pagbaliwala sa pagbansay sa ilang mga anak sa pagbuhat alang Kaniya?”6

Hinigugma nga mga ginikanan, sa panimalay, ang atong mga kabatan-onan nanginahanglan ug pinasahi nga pag-atiman tungod kay nakita nato ang mga kadautan sa kalibutan nga padayon nga nag-uswag. “Ang dako nga pagkadautan sa pagkawalay pagpugong nagabuhat sa makadaut nga buhat niini sa atong yuta. Si Satanas adunay iyang mga ahente bisan asa, kinsa mga instrumento diha sa iyang mga kamot, sa pagdani ug pagguba sa atong mga kabatan-onan. Dili ba ang tingog sa pasidaan madungog sa atong kaugalingong puloy-anan? Dili ba kita, pinaagi sa lagda ug panig-ingnan, modala sa atong kabatan-onan sa pagtinguha sa pagkab-ot sa taas nga mga kalampusan, aron makabaton ug halangdon nga mga tumong ug balaan nga mga katuyoan? Kini nga buhat dili usa ka gaan, o usa ka gamay nga buhat; apan kini usa ka trabaho nga mohatag sa resulta. Usa ka batan-on nga natudloan sa husto nga pagbansay sa panimalay, magadala ug lig-on nga mga troso ngadto sa iyang paglig-on sa kinaiya, ug pinaagi sa iyang panig-ingnan ug kinabuhi, kon ang iyang mga gahum magamit sa husto, siya mahimong usa ka gahum sa atong kalibutan sa paggiya sa uban ngadto sa itaas ug sa unahan diha sa dalan sa pagkamatarung. Ang kaluwasan sa usa ka kalag mao ang kaluwasan sa daghang mga kalag.”7

Sa libro nga Evangelism, pananglitan, ang mensahero sa Ginoo naghimo ug panawagan: “Sa tanan nga nagtrabaho uban ni Cristo ako moingon, Bisag asa kamo makaduol sa mga tawo diha sa mga puloy-anan, palamboa ang inyong kahigayonan. Dad-a ang inyong Biblia, ug ablihi sa ilang atubangan ang dagkong mga kamatuoran niini.”8 Dinhi, sa pagtrabaho alang sa Ginoo, kita giawhag sa pagpakighimamat sa mga tawo diin sila komportable, sa ilang mga panimalay, ug sa paggamit nianang mahinungdanon nga takna sa pagpahat sa pagtuo. Ang puloy-anan nga luna nagpasabot sa usa ka relaks, personal nga interaksyon, sukwahi sa pormal nga mga sermon o publiko nga mga debate. Ang kinasingkasing nga paagi gidasig sa pagpakaylap sa mensahe sa Dios, nga nahiuyon sa mas lapad nga pagpasiugda sa praktikal nga pagka-Cristohanon ug personal nga pagpangalagad.

Lain na usab nga panawagan para sa ato nga naglangkob sa ministeryo ug mga magbubuhat, “Mga kaigsoonan ko sa ministeryo, ablihi ninyo ang inyo mga ganhaan ngadto sa mga batan-on nga mga lalaki nga naladlad sa pagsulay. Duol kamo sa ila pinaagi sa personal nga panigkamot. Ang kadautan nagaagda sa ila sa tanan nga bahin. Tinguhaa nga mainteres sila sa butang nga makatabang sa ila nga magkinabuhi sa mas mataas nga kinabuhi. Ayaw ihikaw ang imong kaugalingon gikan kanila. Dad-a sila sa imong puloy-anan; dapita sila sa pag-apil kanimo libot sa altar sa pamilya. Atong hinumduman ang pag-angkon sa Dios ngari kanato nga himoong hayag ug madanihon ang dalan paingon sa langit.”9

“Akong nakita nga ang mga ministro nga naghago diha sa pulong ug sa doktrina adunay usa ka dakong buhat sa ilang atubangan, ug ang usa ka bug-at nga kapangakohan anaa sa ibabaw nila. Akong nakita nga sa diha nga sila maghago dili sila makaduol pag-ayo sa mga kasingkasing. Ang ilang buhat hilabihan ka kinatibuk-an, ug kasagaran nagkatag. Ang ilang paghago kinahanglan ipunting ngadto sa ilang gihagoan. Sa dihang sila nagsangyaw diha sa pulpito, ang ilang buluhaton nagsugod pa lamang. Sila kinahanglan mokinabuhi sa ilang giwali, kanunay nga magbantay sa ilang mga kaugalingon, nga dili sila magdala ug kaulawan sa kawsa sa Dios. Kinahanglan sila naghulagway sa panig-ingnan sa kinabuhi ni Cristo. 1 Corinto 3:9. ‘Kay kami mga mamumuo uban sa Dios.’ 2 Corinto 6:1. ‘Busa kami ingon nga mga magbubuhat uban kaniya nangaliyupo usab kaninyo nga dili ninyo dawaton ang grasya sa Dios sa walay kapuslanan.’ Ang buluhaton sa ministro wala mahuman sa diha nga siya mobiya sa lamesa sa pulpito. Kinahanglan nga dili niya isalikway ang palas-anon ug i-okupar ang iyang hunahuna sa pagbasa o pagsulat, gawas kon kini gikinahanglan gayud; apan kinahanglan nga sundan ang iyang mga buluhaton sa publiko pinaagi sa pribado nga mga paningkamot — maghago sa personal alang sa mga kalag bisan kanus-a adunay higayon — makighisgot diha sa puloy-anan, mangaliya ug mangamuyo sa mga kalag tungod kang Cristo nga makig-uli ngadto sa Dios. Ang atong bulohaton dinhi hapit na matapos, ‘ug matag tawo makadawat sa iyang kaugalingong ganti sumala sa iyang kaugalingon nga paghago.’”10

“Dinhi niining paningkamot sa puloy-anan, kini nga buluhaton sa panimalay, nga inubanan sa timailhan sa kalampusan. Sulayi kini, mga kaigsoonan sa ministeryo. Ang pipila sa atong mga ministro wala mahigugma niini nga matang sa pagpangabudlay. Sila milikay niini. Adunay usa ka krus nga gilakip sa ingon nga personal nga mga paningkamot, apan kini ang trabaho nga kinahanglan himoon sa mga tawo kung ilang dawaton ang dili inila nga kamatuoran. Niining suod nga pakig-uban sa mga kalag nga anaa sa kangitngit, ang atong kahayag mahimong modan-ag nga mas epektibo, direkta ngadto sa kangitngit, ug sila makakita pinaagi sa atong pamatasan, sa atong panagsultihanay, sa atong solemne apan malipayon, matinahuron nga pamatasan, nga ang grasya sa Dios anaa kanato, ug nga ang kalinaw sa langit madala ngadto sa ilang mga panimalay. Sila madani sa kamatuoran nga giubanan sa ingon ka bulahan nga mga sangputanan.”11

Ang mosunod nga kinutlo maoy kabahin sa mga pakigpulong nga gitumong ngadto sa mga ministro nga nagpundok sa kinatibuk-ang Konperensya nga kapasidad sa Battle Creek, Michigan, sa ilang tigum sa buntag nga gihimo niadtong Novembre 9, 1883: “Unsa ka sagrado nga pagsalig ang gihatag sa Dios kanato sa paghimo kanato nga iyang mga sulugoon aron sa pagtabang sa buhat sa pagluwas sa mga kalag. Siya nagsalig kanato sa dagkong mga kamatuoran, usa ka labing solemne, masulayon nga mensahe alang sa kalibutan. Ang atong katungdanan dili lamang sa pagsangyaw, apan sa pagpangalagad, sa pagduol sa mga kasingkasing, sa paghimo ug personal nga mga paningkamot diha sa mga puloy-anan. Kinahanglan atong gamiton ang gisalig nga mga talento uban sa kahanas ug kaalam, aron atong mapakita ang bililhong kahayag sa kamatuoran sa labing makapahimuot nga paagi, ang pinakamaayo nga paagi sa pagdaug ug mga kalag.”12

Ang Ginoong Jesus naghatag sa Iyang katawhan ug usa ka sugo nga kinahanglan tumanon dayon. Atong mabasa sa Mateo 28:19, 20 “Busa panglakaw kamo, ug tudloi ang tanang kanasuran, nga magabautismo kanila sa ngalan sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo: Magtudlo kanila sa pagtuman sa tanang mga butang nga akong gisugo kaninyo: ug, tan-awa, ako magauban kaninyo sa kanunay, hangtud sa katapusan sa kalibutan. Amen.” Kini atong pribilehiyo ang pagpaminaw ug pagbuhat niini nga mga pulong. “Dili katuyoan sa Dios nga ang mga ministro kinahanglan pasagdan sa pagbuhat sa labing dako nga bahin sa buhat sa pagpugas sa mga binhi sa kamatuoran. Mga tawo nga wala tawga ngadto sa pagpangalagad sa ebanghelyo kinahanglan nga dasigon sa pagpangabudlay alang sa Agalon sumala sa ilang lainlaing mga abilidad. Gatusan ka mga lalaki ug mga babaye karon nga walay gibuhat makahimo sa madinawaton nga pagpangalagad. Pinaagi sa pagdala sa kamatuoran ngadto sa mga balay sa ilang mga silingan ug mga higala, makahimo sila ug dakong buluhaton alang sa Agalon. Ang Dios walay pinalabi sa mga tawo. Siya mogamit sa mapainubsanon, debotado nga mga Cristohanon nga may gugma sa kamatuoran sa ilang kasingkasing. Tugoti sila nga mag-alagad sa iyang paagi sa pagpamalaybalay nga buluhaton. Naglingkod diha sa puloy-anan, ang ingon nga mga lalaki — kon mapaubsanon, maalamon, ug diosnon — makabuhat sa dugang pa aron matubag ang tinuod nga mga panginahanglan sa mga pamilya kay sa usa ka ministro.”13 Alang sa tanan nga moapil niining mahinungdanon nga buhat, ang puloy-anan mahimong natural nga hawanan sa pagpaambit sa ebanghelyo ug mga leksyon sa pamilya, pagtuo, ug pagpalapnag. “Ang pagpresentar sa kamatuoran, diha sa gugma ug kayano, sa balay ug balay, nahiuyon sa instruksiyon nga gihatag ni Cristo sa Iyang mga tinon-an sa dihang Iyang gipadala sila sa ilang unang misyonaryong panaw. Pinaagi sa mga awit sa pagdayeg, pinaagi sa mapaubsanon, kinasingkasing nga mga pag-ampo, daghan ang maabot. Ang balaang Magbubuhat maanaa aron magpadala ug konbiksyon sa mga kasingkasing. ‘Ako uban kanimo kanunay,’ mao ang Iyang saad. Uban sa kasiguroan sa malungtarong presensya sa ingon nga magtatabang, kita mahimong maghago uban sa hugot nga pagtuo ug paglaum ug kaisug.”14 Busa, gusto ka bang gamiton sa Dios isip usa ka mapainubsanong instrumento sa paggiya sa uban ngadto sa tiilan sa krus?

“Usa sa labing epektibo nga mga paagi diin ang kahayag mapahayag mao ang pribado nga personal nga paningkamot. Sa palibot sa panimalay, sa panimalay sa imong silingan, sa kilid sa higdaanan sa masakiton, sa hilum nga paagi makabasa ka sa Kasulatan ug makasulti ug pulong alang kang Jesus ug sa kamatuoran. Sa ingon makapugas ka ug bililhong binhi nga moturok ug mamunga.”15

Samtang atong gitun-an karon, adunay mahinungdanon nga buluhaton nga pagabuhaton “sa panimalay,” sa ato man o sa uban. Isip usa ka iglesia, kinahanglan natong masabtan nga ang spirituwal nga buluhaton dili lamang sa simbahan — kini labing epektibo sa matag adlaw, pribadong mga higayon. Ang panimalay, niini nga pagsabut, mao ang nag-unang dapit alang sa pagtukod ug mga relasyon ug pagtanom ug mga binhi sa hugot nga pagtuo ug kamatuoran gikan sa kagahi sa pormal nga mga kahimtang. Minahal nga pamilya sa Reform Movement, atong hangyoon ang Ginoo nga ablihan ang atong mga hunahuna ug kasingkasing aron madawat kini nga mensahe ug dad-on sa balay ang mosunod nga hangyo alang kanimo ug alang kanako samtang atong tapuson kini nga hilisgutan:

“Ang Ginoo mosusi sa paggamit nato sa mga talento nga Iyang gipiyal kanato. Iyang gibayran ang mga suhol sa Iyang kaugalingong dugo ug ang Iyang kaugalingong pagdumili sa kaugalingon ug sakripisyo ug mga pag-antus, aron masiguro ang kinabubut-ong pag-alagad sa matag kalag ingon nga usa ka magbubuhat uban sa Dios. Kon ang tanan mobati lamang sa ilang tulubagon ngadto sa Dios sa maalamon nga paagi sa paggamit sa mga gasa diha sa mga talento nga gisalig, pagkadako sa kita nga madala ngadto sa Dios pinaagi ni Jesu Cristo! Ang usa ka talento mahimo ug madugangan pinaagi sa paggamit. Ang gituohan nga labing ubos nga gasa, ang labing mapaubsanon nga pag-alagad, mahimong makaabut sa mga hunahuna ug maka inpluwensya sa mga kasingkasing nga kadtong adunay dagkong mga talento dili makatandog.

“Karon, karon, karon mao na ang atong labing angay nga panahon sa pagbuhat. Ang indibidwal nga pagbisita adunay dakong bili. Sa gugma alang kang Jesu Cristo ug gugma alang sa tawhanong mga kalag ang kamatuoran kinahanglang dad-on ngadto sa matag pamilya, hisgotan sa matag panimalay nga posible alang kanimo nga makakita ug agianan. … Hinumdumi nga ang Balaang Espiritu mao ang magbubuhat. Ang tawhanong ahente nga nagtrabaho alang sa Dios wala mag-inusara. . . .

“Paghago diha sa pagkamalahutayon, sa kalumo, kalooy, pag-ampo, ug gugma mobuhat ug labaw pa kay sa mga wali. Ang Ginoong Jesus, sa paghatag sa Iyang kinabuhi alang sa pagluwas sa kalibutan gikan sa tunglo sa sala, nagplano ug mas dagkong mga butang kay sa nasaksihan pa sa atong mga mata. Ang Balaang Espiritu naghulat alang sa mga agianan diin pinaagi kang kinsa molihok. . . . Si Satanas dili kanunay modaog. Ang Espiritu sa Dios ibubu diha sa iglesia sa diha nga ang mga sudlanan andam na sa pagdawat niini.”16

Hinaut nga ang Ginoo madagayaon nga mopanalangin kanato ug motabang kanato sa pagbuhat niini nga buluhaton diha sa panimalay, Amen!